نگارگری ایرانی:
نگارگری ایرانی به هنر تصویرگری ظریفی گفته می شود که در گذشته بیشتر برای تصویرسازی کتب علمی، پزشکی، مذهبی و ادبی و یا به صورت جداگانه در شرق نزدیک رواج داشته است. واژه نگارگری در لغت، برابر با نگاریدن، کشیدن نقش، نقاشی و صورتگری آمدهاست.
در این گونه از نقاشی هنرمند به دور از واقع گرایی مرسوم میکوشد تا جهانی که خود میبیند و حس میکند را به تصویر بکشد. به بیان دیگر در نقاشیهای واقع گرا هنرمند میکوشد عیناً آنچه را بیرون از خود می بیند را (مانند یک دوربین عکاسی) در اثر خود منعکس کند بنابراین قوانین پرسپکتیو (عمق نمایی) به خوبی در آن رعایت میشود اما در هنر نگارگری ایرانی هنرمند خلاق به تخطی از این قوانین میپردازد. مضامین مورد استفاده در این هنر نیز بسیار با فرهنگ ایرانی نزدیکی دارند.
شرایط و ضوابط:
- قطع کار (اندازه اثر): حداقل 20*20 حداکثر 70*100 سانتیمتر
- اصل فایل آثار با وضوح (رزولوشن) حداقل 300 dpi
- استفاده از قاب شیشه ای مجاز نمی باشد.
- برای هر اثر ارسالی، لازم است تاریخ خلق اثر، «شناسنامه کامل خالق آن» نوشته، حک یا نصب گردد (از نوشتن و یا علامت زدن روی اصل اثر به صورت مستقیم خودداری شود).
- لازم است آثار ارسال شده، در همان سال تحصیلی خلق شده باشند، آثار ارسالی سالهای گذشته داوری نخواهند شد.
- چنانچه در هر مرحله هویت اثر با صاحب اثر توسط داوران احراز نشود، دانشآموز مربوطه از آن مرحله حذف خواهد شد.
- لازم است در هنرهای دستی و تجسمی، به مسائل فرهنگی، تاریخی، حماسی، آداب، سنن، مشاهیر و مفاخر منطقه پرداخته شود و از انتخاب آثار هنری مغایر با اهداف آموزشی و تربیتی پرهیز شود.
نمونه اثر:
پیوستها:
فرمهای داوری | فرم مشخصات و شناسنامه آثار
منابع:
- وزارت آموزش و پرورش | اداره کل فرهنگیهنری، اردوها و فضاهای پرورشی
- کتاب راهکارنامه (شیوهنامه مسابقات فرهنگی و هنری دانشآموزان سراسر کشور)
- سایتهای معتبر اینترنتی